భారత్ విశ్వగురువు కావాలి.. ఈ లక్ష్యంతోనే మన ప్రయాణం సాగాలి : డా. మోహన్ భాగవత్

 

 

 

రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ శతాబ్ది ఉత్సవాల ముగింపును సూచించే విజయ దశమి పండగను జరుపుకోవడానికి మనం నేడు ఇక్కడ కలిశాం. ఈ యేడాది సంత్ శిరోమణి రవిదాస్ జీ మహారాజ్ 650 వ జయంతికి సంబంధించిన కార్యక్రమాలు కూడా జరుగుతున్నాయి. సంఘ శాఖల్లో కూడా ఈ సందర్భంగా ఆయన జీవితంపై, చేసిన సేవల గురించి తెలియజేసే కార్యక్రమాలు కూడా జరుగుతున్నాయి. కఠినమైన శ్రమ, తపస్సు, త్యాగమయ జీవనం ద్వారా ఆయన సమాజంలో భక్తి భావాన్ని, స్వధర్మం పట్ల నిబద్ధతను, సామాజిక సమరసతను పెంపొందించారు. ఈ దేశపు మూల విశ్వాసాలను అనుసరించేవారు విదేశీ ఆక్రమణదారుల అకృత్యాలకు గురవుతూ, దేశం తీవ్ర వేదనలో వున్న కాలంలో ఆయన ఈ కృషి చేశారు. సంత్ రవిదాస్ అందించిన బోధనలు, ఆయన జీవితం నుంచి చూసి నేర్చుకున్నవి నేటికీ స్ఫూర్తిని, మార్గదర్శకత్వాన్ని అందిస్తూనే వున్నాయి. ధర్మాన్ని కాపాడడానికి వారి ప్రాణత్యాగం చేసిన మరో ఇద్దరు మహనీయులను కూడా గుర్తు చేసుకోవాల్సిన సందర్భం వచ్చింది. ఆర్య సమాజ్ కి చెందిన తపస్వీ, సన్యాసి, దృఢమైన ధర్మాభిమాని, విద్వాంసుడు, విద్యావేత్త, ధైర్యవంతుడు, స్వాతంత్ర సమరయోధుడు, శుద్ధి ఉద్యమకర్త అయిన స్వామి శ్రద్ధానంద అమరత్వం పొంది వంద ఏళ్లు పూర్తయ్యాయి.

 

ఉత్కళ ప్రాంతంలోని అటవీ ప్రాంతాల్లో నివసించి, అక్కడి స్థానిక సమాజానికి నిస్వార్థంగా సేవలు అందించి, చివరకు అత్యున్నత త్యాగం చేసిన స్వామి లక్ష్మణానంద సరస్వతీ జీ మహారాజ్ గారి శత జయంతి వేడుకలు ప్రస్తుతం జరుగుతున్నాయి.

 

ఈ సంవత్సరం బెంగాల్‌కు చెందిన దివంగత రాజ్ నారాయణ్ బసు జయంతికి 200 ఏళ్లు పూర్తవుతున్నాయి. ఆయన 'హిందూ మేళా'కు ప్రేరణగా నిలవడమే కాకుండా, దానిని స్థాపించారు. 'స్వదేశీ' ప్రదర్శనల ద్వారా ప్రజల్లో ఆత్మచైతన్యాన్ని మేల్కొల్పడమే ఈ మేళా ఉద్దేశ్యం; ఏ ఆత్మచైతన్యం కోసం అయితే అప్పట్లో మహనీయులు ఎంతో త్యాగం చేశారో, అదే చైతన్యాన్ని ఇది లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది.

 

గత 100 సంవత్సరాలుగా సంఘ్ కార్యకలాపాలు కూడా ఈ ‘‘స్వ’’ అన్న భావన, అస్తిత్వం, జీవన దృక్పథం ఆధారంగా భారత దేశాన్ని సంఘటితం చేయడం, బలోపేతం చేయడం దిశగానే సాగుతున్నాయి. సంఘ కార్య శతాబ్దిని పురస్కరించుకొని ఐదు పరివర్తనాత్మక కార్యక్రమాలను ప్రారంభించారు. వీటిని మొదట స్వయంసేవకులే ఆచరించి, తద్వారా వాటిని సమాజం అంతటా విస్తరింపజేయాలనుకున్నాం. ఈ ఐదింటిలో ‘‘స్వ’’ భావనను పెంపొందించడం, స్వదేశీ జీవన విధానాన్ని ఆచరించడంపై దృష్టి సారిస్తుంది.

 

 

మనం మన రాజ్యాంగంలో ‘‘భారత ప్రజలమైన మేము’’ అనే పదబంధం ద్వారా, వైవిధ్యం వున్నప్పటికీ భావోద్వేగపరంగా ఐక్యంగా, మనంతా ఒక్కటే అన్న సమాజంగా మనల్ని మనం నిర్వచించుకున్నాం. అదే రాజ్యాంగం యొక్క మార్గదర్శక సూత్రాలు కూడా ఈ భావోద్వేగ బంధాన్ని క్రమంగా బలోపేతం చేసే మార్గాన్ని స్పష్టంగా వివరిస్తాయి. ఈ భావోద్వేగ బంధానికి కారణమయ్యే ప్రత్యక్ష అనుభవం, అలాగే దానిని వ్యక్తీకరించే ప్రపంచంలోనే అత్యంత లోతైన తత్వశాస్త్రం రెండూ మన వద్ద ఉన్నప్పటికీ మన ప్రవర్తన మాత్రం పూర్తిగా మారిపోయింది, అధ్వాన్నంగా తయారైంది. దీని ఫలితంగా విశ్వ గురువుగా మనకున్న హోదా నుంచి మనం ఎంతగా కిందికి పడిపోయామంటే, శతాబ్దాల పాటు పరాయి పాలనలో బానిసలుగా వుండాల్సిన దుస్థితి ఏర్పడింది.అపారమైన కృషి, గొప్ప త్యాగాల ద్వారా మనం చివరికి ఆ చీకటి రోజుల నుంచి బయటపడ్డాం. ఇప్పుడు మళ్లీ ఐక్యత, పురోగతి వైపు అడుగులు వేస్తున్నాం. కాబట్టి మనకున్న విస్మృతిని అధిగమించి, ఈ సూత్రాన్ని స్పష్టంగా అవగాహన చేసుకుని, దానిని పరిపూర్ణ హృదయంతో స్వీకరించాలి; అంతేకాకుండా, మన జీవితంలోని అన్ని కోణాల్లోనూ దానికి తగిన లక్షణాలను పెంపొందించుకోవాలి. ప్రస్తుత పరిస్థితులను గమనిస్తే, మన దేశ స్వాతంత్ర్య పోరాట సమయంలో కనిపించిన దానికంటే ఎంతో ఎక్కువ అంకితభావం, ఆత్మత్యాగం నేడు అవసరమని స్పష్టమవుతోంది.

 

నమ్మకాలు, శాఖలు, తెగలు, ప్రాంతాలు, కులాలు, భాషలు, వంటకాలు, అనేకానేక రకాల ఆచారాలు వంటి అనేక అనేక అంశాలలో వైవిధ్యం వున్న భారత్ లాంటి దేశంలో, వీటన్నింటినీ అక్కున చేర్చుకొని, వాటన్నింటికీ గౌరవాన్ని ఇచ్చి, మనది అన్న బావనతో చూసే సిద్ధాంతం మాత్రమే మన ఐక్యతకు పునాదిగా నిలవగలదు.

 

అదృష్టవశాత్తూ, భారతదేశంలో అనాదిగా కొనసాగుతూ వస్తున్న ఒక సంప్రదాయం అనేకమంది గొప్ప ఆధ్యాత్మిక వ్యక్తుల ప్రత్యక్ష అనుభూతుల ద్వారా నిరంతరం స్పష్టం చేయబడుతూ, బలపరచబడుతూ వచ్చిన సంప్రదాయం ఏమి చెబుతుందంటే: సృష్టిలోని వైవిధ్యం సహజమైనది మరియు నిరంతరం మారుతూ ఉండేది అయినప్పటికీ, సమస్త విశ్వంలోని ఏకత్వం మాత్రం శాశ్వతమైనది, మార్పులేనిది మరియు అచంచలమైన సత్యమైనది. మనిషి ఆలోచనాపరుడు కావడంతో ఈ ఏకత్వాన్ని తనలోనూ, బాహ్యంగానూ అనుభవిస్తాడు. దీని ద్వారానే ప్రతి జీవి చేపట్టే శాశ్వతమైన, నిరంతర ఆనందం కోసం సాగే ప్రయాణం సఫలమై, పరిపూర్ణత్వాన్ని పొందుతుంది.

 

ఇదే సత్యాన్ని వివిధ కోణాల నుంచి వేదాలు కీర్తించాయి, ఈ పరమార్థాన్నే ఉపనిషత్తులు మరింత విస్తారంగా వివరించాయి. దేవాలయాలు, మఠాలు, గురుద్వారాలను సందర్శించడం ద్వారా ఇదే జ్ఞానం, సత్సంగం లభిస్తాయి.అన్ని రకాల వైవిధ్యాలను గౌరవించడం, అంగీకరించడం మరియు రక్షించడం అనే భారతదేశపు సహజ సిద్ధమైన ధోరణి—అలాగే, మార్పునకు లోనయ్యే అంశాలను లేదా కాలదోషం పట్టిన అంశాలను మార్చుకునే లేదా వదిలివేసే సౌలభ్యం ఈ సనాతన దృక్పథం నుంచే ఉద్భవించాయి. భారత ప్రజల మధ్య ఈ జీవన దృక్పథం ప్రధానంగా ఉన్నప్పుడల్లా, మన దేశం ప్రతి విషయంలోనూ ప్రపంచానికి ఒక ఆదర్శంగా నిలిచింది.

 

ఆత్మవిస్మృతి, విచ్ఛిన్నం, మరియు పరస్పర సంబంధాల తెగిపోవడం వలన మనం శక్తిహీనులమై, సంకుచిత మనస్తత్వం గలవారమై, అహంకారులమై, లేదా భయగ్రస్తులమై తదనంతరం మన మూల సూత్రాలను విడిచిపెట్టినప్పుడు మనం పతనావస్థలోకి జారిపోయాము. మన ఉనికికి, గుర్తింపుకి ఆధారమైన ఈ పునాదిని మనం ఇప్పుడు స్మరించుకోవాలి, మరియు మన సామూహిక శ్రేయస్సు కోసం సంఘటితమై కృషి చేయడానికి మనల్ని మనం అంకితం చేసుకోవాలి.

 

 

సంఘ కార్య శతాబ్ది దృష్ట్యా పలు కార్యక్రమాలు చేశాం. సంఘ శాఖల విస్తరణ, స్వయంసేవకుల భాగస్వామ్యాన్ని మరింత విస్తరించడమే వీటి ప్రధాన లక్ష్యం. అదే సమయంలో దేశంలో, ప్రపంచ వ్యాప్తంగా కూడా భారత్, హిందూ సంప్రదాయం, సంఘ్ గురించి విస్తృతమైన అవగాహన కల్పించేందుకు కూడా ఓ కార్యక్రమాన్ని చేపట్టారు.

 

 

ఈ కార్యక్రమాలకు సంబంధించి ఇప్పటివరకు అందిన నివేదికల వివరాలు ఇలా ఉన్నాయి: 'సంపర్క్ అభియాన్' ద్వారా 4,61,527 గ్రామాలు మరియు 41,076 పట్టణ ప్రాంతాల్లోని బస్తీల్లో, మొత్తం 101,988,511 కుటుంబాలను సంపర్కం చేశాం. 1,117 జిల్లాల్లో మేధావుల సదస్సులు నిర్వహించగా, వీటిలో 426,497 మంది పౌరులు (పురుషులు మరియు మహిళలు) పాల్గొన్నారు. 5,036 బ్లాకులలో 'సద్భావన బైఠక్'లు జరిగాయి. 34,187 మండలాల్లో 'హిందూ సమ్మేళనాలు' నిర్వహించబడ్డాయి. అలాగే, 'యువ సమ్మేళనాల'లో (యువజన సమావేశాలు) మొత్తం 3,925,225 మంది యువకులు పాల్గొన్నారు. కొందరు సంఘ కార్యకర్తలు పాశ్చాత్య దేశాలకు అంటే అభివృద్ధి చెందిన దేశాలుగా పిలుస్తున్న దేశాలకు కూడా వెళ్లారు. అక్కడ వున్నవారికి భారత దేశం, హిందుత్వం, సంఘ్ గురించి సమాచారాన్ని అందించడమే వారి ఉద్దేశం. అక్కడ కూడా వారు మన సనాతన భారతీయ సంస్కృతి, విశ్వజనీనమైన సద్భావనతో కూడిన విధానం గురించి,హిందూ సమాజంలో వున్న అందర్నీ కలుపుకొని పోయే తత్వం గురించి, అలాగే సంఘ్ లక్ష్యాలు, కార్యకలాపాల గురించి వాస్తవమైన, సరైన వివరణను వారి ముందు వుంచాం.

 

ప్రపంచవ్యాప్తంగా భారతదేశం పట్ల ఆసక్తి పెరుగుతోంది. భౌతికంగా సంపన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, అనేక దేశాలు తీవ్ర ఆందోళనలో ఉన్నాయి. భౌతికవాదం, వ్యక్తివాదం, వినియోగంపై నియంత్రణ లేకపోవడం వంటి విషయాల్లో పాతుకుపోయి, అసంపూర్ణంగా వున్న ప్రపంచ దృక్పథమే దీనికి కారణం, వైవిధ్యాన్ని ఎలా చూడాలి? అభివృద్ధిని, పర్యావరణాన్ని సుస్థిరతతో ఎలా సమతౌల్యం చేయాలి? మన లాగా లేనివారితో బంధుత్వ భావంతో ఎలా మమేకం అవ్వాలి? యువతరంలో క్షీణిస్తున్న కుటుంబ జీవనాన్ని, సంప్రదాయ విలువల పతనాన్ని ఎలా అరికట్టాలి? లాంటి కీలకమైన సవాళ్లకు వారి వద్ద సమాధానాలు లేవు.

 

అందుకే నేడు ప్రపంచం విధ్వంసాన్ని చూస్తోంది.దీనికి భౌగోళిక రాజకీయ ఉద్రిక్తతలు, ఆర్థిక అనిశ్చితి, పర్యావరణ సంక్షోభాలు మరియు ఆధిపత్యం కోసం జరుగుతున్న పోరాటాలే కారణం. ఈ సమస్యలన్నింటికీ భారత్ వద్ద సమాధానాలు ఉన్నాయని వారికి తెలుసు. ఫలితంగా, మా కార్యకర్తలు చెప్పిన దానిని సావధానంగా విన్నారు. చర్చలు కూడా నడుస్తున్నాయి. కార్య శతాబ్ది సందర్భంగా దేశంలో, ప్రపంచంలో చేసిన వివిధ రకాల సంభాషణలు, సమావేశాలు నిరంతరాయంగా, స్థిరంగా కొనసాగేలా చూసేందుకు కార్యకర్తలు ప్రణాళికలు సిద్ధం చేస్తున్నారు.

 

 

పంచ పరివర్తన అంటే సామాజిక సమరసత, కుటుంబ ప్రబోధన్, పర్యావరణం, స్వబోధ లేదా స్వదేశీ, నాగరిక శిష్టాచార్.. వీటిని సమాజంలోని అన్ని వర్గాలూ స్వాగతించాయి. ప్రపంచంలోని దేశాలు కూడా ఈ దృక్పథాన్ని, అవసరాన్ని గుర్తించాయి. ఇది కేవలం యేడాది పాటు జరిపే కార్యక్రమాలు కాదు.. జీవితంలో ఆచరించడం ద్వారా మార్పు తీసుకొచ్చే జీవన విధానం. అలవాట్లు అనేవి పదే పదే చేసే పనుల ద్వారా వస్తాయి. ఆ అలవాట్లే కాలక్రమేణా ఓ వ్యక్తి వ్యక్తిత్వాన్ని తీర్చిదిద్దుతాయి. కాబట్టి, నిజమైన మార్పు రావాలంటే ఈ పద్ధతులను జీవితంలోని ప్రతి సందర్భంలోనూ నిరంతరం పాటిస్తూనే వుండాలి. మన సమాజంలో సంస్కారాల ద్వారా, ఆధ్యాత్మిక దృక్పథంతో కూడిన జీవన సంప్రదాయం అంటే విశ్వజనీనమైన, ప్రపంచ దృక్పథాన్ని కలిగి వుండే జీవన శైలి ఓ తరం నుంచి మరొక తరానికి అందించబడుతూ వస్తోంది.

 

 

నేటి కాలంలో కుటుంబంలోని పెద్దల ద్వారా గానీ, విద్య పాఠ్యప్రణాళికల ద్వారా గానీ, లేదా సామాజిక పరిసరాల ద్వారా గానీ ఇలాంటి విలువలను అందించే పద్ధతి క్రమంగా క్షీణిస్తోంది. విజ్ఞాన శాస్త్రం మరియు సాంకేతిక రంగాలలో సాధించిన పురోగతి కారణంగా, నేడు రకరకాల మాధ్యమాల ద్వారా ఎటువంటి సమాచారమైనా, వార్తలైనా ప్రతి ఒక్కరికీ సులభంగా అందుబాటులోకి వచ్చాయి.అనేక దేశాల్లో యువతరం వివిధ మాధ్యమాల ద్వారా సమాచారాన్ని స్వీకరిస్తుంటారు. అయితే అందులో ఏది సరైనదో, ఏది కాదో, విచక్షణతో ఆలోచించరు. దీనివల్ల కలిగే దుష్పరిమాణాలను ఎదుర్కొన్న ఆ దేశాలు అలాంటి మాధ్యమాలపై కొన్ని నిబంధనలను, ఆంక్షలను విధించాయి. మన దేశంలో కూడా అలాంటి అవసరం వుంది. ముఖ్యంగా సమాజంలో OTT ప్లాట్‌ఫారమ్‌ల పట్ల పెరుగుతున్న ఆందోళనను ప్రభుత్వం మరియు యంత్రాంగం పరిగణనలోకి తీసుకోవాలి. అంతేకాకుండా, నేడు సమాచారం ఎటువంటి ఆంక్షలు లేకుండా లభిస్తున్న నేపథ్యంలో, యువతరానికి విచక్షణతో వ్యవహరించేలా అంటే ఏది సరైనదో, ఏది కాదో గుర్తించేలా ఇటువంటి విచక్షణ లేకపోవడం వల్ల వ్యక్తిగత, కుటుంబ మరియు సామాజిక జీవితాల్లో అనేక ప్రతికూల పరిణామాలు సంభవిస్తాయి. సరిగ్గా ఈ విచక్షణ లోపించడం వల్లే, ప్రపంచవ్యాప్తంగా యువత మాదకద్రవ్యాల బారిన పడుతున్నారు. మాదకద్రవ్యాల దుర్వినియోగం అనేది ఒక తీవ్రమైన జాతీయ సమస్య; దీనిని పరిష్కరించడానికి ప్రభుత్వం, యంత్రాంగం మరియు సమాజం సకాలంలో తగిన చర్యలు చేపట్టాలి.

ప్రస్తుత తరం తల్లిదండ్రులు ఈ విచక్షణను యువతరానికి అందించాలి; అలాగే, యువత కూడా ఇటువంటి అలవాట్లకు దారితీసే అన్ని ధోరణుల నుండి దూరంగా ఉండాలి. ఈ దృక్పథంతో, స్వయంసేవకులు దేశవ్యాప్తంగా ఒక ప్రతిఘటనను నిర్మించేందుకు కృషి చేస్తారు.ఈ సమస్యను పరిష్కరించడానికి పనిచేస్తున్న వారందరినీ ఏకం చేస్తూ, దేశవ్యాప్తంగా ఈ సమస్యను సమర్థవంతంగా ఎదుర్కొని అధిగమించేలా ప్రయత్నిస్తారు.రాబోయే కాలంలో ఒక సంపన్నమైన, వైభవయుతమైన భారతదేశాన్ని అంటే ఒక 'విశ్వగురువు'ను నిర్మించాలనే గొప్ప బాధ్యత నేటి యువతర భుజస్కంధాలపై ఉంది. ఈ సవాలును స్వీకరించి, దానిని విజయవంతంగా అధిగమించేందుకు మన యువత అన్ని విధాలుగా సంసిద్ధం కావాలి.

 

 

విజ్ఞాన, సాంకేతిక రంగాలలోని పురోగతులు మానవులకు భౌతికంగా సౌకర్యవంతమైన జీవితాన్ని గడపడానికి సహాయపడటమే కాకుండా, జ్ఞానం మరియు హేతువు ఆధారంగా వారి ప్రవర్తనను మెరుగుపరచుకోవడానికి కూడా వీలు కల్పిస్తాయి. అందువల్ల, నూతన జ్ఞానాన్ని, శాస్త్రీయ పురోగతులను సాంకేతికతలను స్వాగతించి, స్వీకరించాలి.అయితే, సాంకేతికత అనేది కేవలం ఒక సాధనం మాత్రమేనని గుర్తుంచుకోవాలి. ఒకవేళ అభివృద్ధి కేవలం వినియోగవాద లేదా భౌతికవాద దృక్పథంతోనే సాగితే, అప్పుడు పొందే సౌకర్యాలు మరియు అనుకూలతలు అంతకంటే ఎంతో పెద్ద హానిని కలిగించేవిగా మారతాయి.

 

 

 

ఇటీవల నేపాల్‌లో సంభవించిన వినాశకరమైన విషాదం వేలాది మంది ప్రాణాలను బలిగొన్న ఈ ఘటన వాస్తవానికి, భారతదేశం, టిబెట్, భూటాన్ మరియు చైనాతో సహా పలు దేశాల పరిధిలో విస్తరించి ఉన్న మొత్తం హిమాలయ ప్రాంతంలో చోటుచేసుకున్న ఏకపక్ష అభివృద్ధికి ఒక పరిణామమే.ఇంత భారీ స్థాయిలో ప్రాణాలు కోల్పోవడం వల్ల కలిగే వేదనను మనమందరం అనుభవిస్తాం. ; ఇటువంటి విషాదం సంభవించినప్పుడు బాధితులకు ఉపశమనం కలిగించేందుకు సహజంగానే ప్రయత్నాలు చేస్తాము. అయితే, అభివృద్ధి పట్ల సమగ్రమైన మరియు సమతుల్యమైన దృక్పథాన్ని పెంపొందించుకోవడం ఎంతో అవసరం.ఒక పరికరాన్ని ఎలా ఉపయోగించాలి, మరియు ఆ వినియోగం సరైనదా కాదా అని నిర్ణయించేది మానవుడే. కాబట్టి, జ్ఞానాన్ని లేదా సాంకేతిక నైపుణ్యాలను సంపాదించుకోవడంతో పాటు, వాటిని సముచితంగా ఉపయోగించే విచక్షణను, అలాగే ఆ వినియోగాన్ని సరైన దిశలో నడిపించేందుకు అవసరమైన నైతిక మరియు ఆచరణాత్మక క్రమశిక్షణను కూడా అలవర్చుకోవాలి.లేకపోతే, అణు నిర్మాణం గురించిన జ్ఞానం స్వచ్ఛమైన శక్తి కంటే సామూహిక విధ్వంసక ఆయుధాల సృష్టికే ఎక్కువగా దారితీస్తుంది; మరియు కృత్రిమ మేధస్సు వంటి అత్యంత ప్రయోజనకరమైన సాంకేతికతలు కూడా మోసం చేయడానికి, వంచించడానికి మరియు అసత్యాలను ప్రచారం చేయడానికి ఉపయోగపడే సాధనాలను సృష్టిస్తూనే ఉంటాయి.

 

 

సనాతన దృక్కోణమే మన దేశ చైతన్యం. ఇందులోనే మన దృక్పథం వుంది. దీనినే నేడు భారత్ లో, అంతేకాక ప్రపంచవ్యాప్తంగా హిందూ దృక్పథంగా గుర్తిస్తున్నారు. ఇది ఎటువంటి నిర్దిష్ట పూజా విధానాన్ని, ఆహారపు అలవాట్లను, జీవనశైలిని, సామాజిక లేదా రాజకీయ సిద్ధాంతాన్ని తప్పనిసరి చేయదు; అలాగే, ఇది ఏ ప్రత్యేక కులానికి, భాషకు లేదా ప్రాంతానికి పరిమితమైనది కూడా కాదు.ఆధ్యాత్మికత, మానవత్వం అలాగే విశ్వబంధుత్వ భావన ఇదే దీని ప్రధాన లక్షణాలు. భారతీయులలో ఈ స్ఫూర్తి నిక్షిప్తమై ఉండటం వల్లే ఇక్కడ 'భా' అంటే జ్ఞాన ప్రకాశం అని అర్థం'భారత్' మరియు 'భారతీయత' అనే భావనలు ఈ విధంగా నిర్వచించబడ్డాయి. ప్రపంచం మొత్తాన్ని ఏకం చేయగల సామర్థ్యాన్ని, ఆకాంక్షను కలిగి ఉన్న ఈ 'హిందూ' స్ఫూర్తిని స్మరించుకోవడం మరియు పెంపొందించుకోవడం అనేది భారతదేశ పురోగతికి, ఐక్యతకు ఎంతో అవసరం.భారతదేశంలో, ఈ భావన దేశం పట్ల గాఢమైన భక్తిగా వ్యక్తమవుతుంది—అంటే, మన ఉమ్మడి పూర్వీకుల వారసత్వం మరియు ఆదర్శాల పట్ల భారతీయులందరిలో ఉండే ఉమ్మడి ఆత్మాభిమానం, అలాగే భారతదేశపు సనాతన సంస్కృతి విలువలకు అనుగుణంగా తమ జీవితాలను మలచుకోవాలనే ప్రయత్నం. ప్రాచీన కాలం నుండే, భారత భూభాగంలో నివసించే ప్రజలు సరిగ్గా ఇదే దృక్పథంతో ఒకే సమాజంగా జీవిస్తూ వచ్చారు.

 

మన భారతీయులందరి మధ్య ఉన్న ఐక్యత సహజమైనది.. ఎలాంటి షరతులు లేనిది..ఒకరితో ఒకరికి ఉన్న అనుబంధం, అలాగే భారతదేశంతో మనకున్న సంబంధం ఇదొక సజీవమైన బంధం. ఇది హృదయం నుండి పుట్టినది, అందుకే దీనికి ఎటువంటి షరతులు ఉండవు. ఈ భావనను, "ఓ మాతా, నీ కీర్తి చిరస్థాయిగా నిలిచి ఉండుగాక; ఇక్కడ కొద్ది కాలం మాత్రమే ఉండే మేము ఉన్నా లేకున్నా, నీ వైభవం మాత్రం శాశ్వతంగా వెలుగొందుగాక" అనే మాటల్లో చూడవచ్చు. సొంతం అనే భావన, గాఢమైన అనురాగం లేదా బంధుత్వంతో కూడిన సంబంధాలకు ఎటువంటి షరతులు ఉండవు.ఆ బంధాల ప్రాతిపదికన దృఢంగా నిలబడటం మాత్రమే అవసరం. మన స్వాతంత్ర్య సమరయోధులు దేశం పట్ల అటువంటి సంపూర్ణమైన,షరతుల్లేని అంకిత భావాన్నే ప్రదర్శించారు. ఇదే బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం భారతదేశాన్ని వదిలి వెళ్లేలా చేసింది.

రాష్ట్రీయ స్వయంసేవక్ సంఘ్ హిందూ చైతన్యం అనే భావనను మేల్కొల్పడం ద్వారా, యావత్ సమాజాన్ని సంఘటితం చేసి, బలమైన శక్తిగా మార్చేందుకు కృషి చేస్తోంది. వ్యక్తి జీవనం నుంచి ప్రపంచ జీవనం వరకు ఏ విషయంలోనైనా దృక్పథాలు, గౌరవప్రదమైన స్థానం, భద్రత అనేవి శక్తి లేకుండా సాధ్యం కావు. అందువల్ల, వ్యవస్థీకృతమైన, బలమైన హిందూ సమాజం కోసం వాదించడం లేదా దాని దిశగా కృషి చేయడం అనేది, అన్ని మతాల పట్ల పరస్పర గౌరవ స్ఫూర్తికి గానీ, దేశ భావోద్వేగ ఐక్యతకు గానీ విరుద్ధం కాదు. హిందూ సమాజపు నైతిక విలువలు, స్వభావం సహజంగానే సమ్మిళితమైనవి కాబట్టి, అటువంటి ప్రయత్నాలు వాస్తవానికి మనందరిలో భావోద్వేగ ఐక్యతను, సద్భావనను, సద్గుణ ప్రవర్తనను పెంపొందిస్తాయి.ఈ విషయాన్ని మనం చక్కగా అర్థం చేసుకోవాలి. తరతరాలుగా వస్తున్న ఈ స్వభావం, ఈ విలువలే కెప్టెన్ స్మిత్ మచ్చర్ ను తన ప్రాణాలను సైతం ఫణంగా పెట్టి, మానవులను రక్షించే పనిలో నిమగ్నమయ్యేలా ప్రేరేపిస్తున్నాయి.

 

 

 

 

ఇది కేవలం ఆలోచనలకు లేదా మాటలకు మాత్రమే పరిమితం కాకూడదు; మనందరి ప్రవర్తనలో ఇది ప్రతిబింబించాలి. భారతదేశం చాలా విశాలమైనది, వైవిధ్యభరితమైన ప్రకృతి దృశ్యాలు మరియు పరిసరాలతో అలరారుతోంది. ఇది అనేక కోణాలు కలిగినప్పటికీ ఏకత్వంతో కూడిన సమాజం; ఇందులో వివిధ మతాలను అనుసరించే వారు, భిన్న ప్రాంతాల నుండి వచ్చిన వారు, అనేక భాషలు మాట్లాడే వారు, వేర్వేరు కులాలకు చెందిన వారు, అలాగే విభిన్న ఆహార సంప్రదాయాలు మరియు ఆచార వ్యవహారాలు కలిగిన ప్రజలు కలిసి జీవిస్తున్నారు.

 

మన పరస్పర సంబంధాల్లో అంటే మన ఆలోచనల్లో, మాటల్లో మరియు చేతల్లోసద్భావన, ఆత్మీయత అనేవి అంతరార్థంలోనూ, బాహ్య వ్యక్తీకరణలోనూ ప్రతిబింబించాలి. గత చరిత్ర వల్ల ఏర్పడిన పరస్పర అనుమానాలు మనల్ని దూరం చేస్తున్నాయి. ఆ చరిత్రలోని వాస్తవాలను గుర్తించినప్పటికీ, ఇప్పటికే ఉన్న చిక్కుముడులను విడదీసేలా, అలాగే కొత్త చిక్కుముడులు పడకుండా ఉండేలా మనం వ్యవహరించాలి.చిన్న చిన్న విషయాలను సాకుగా చూపి గొడవలు సృష్టించే వ్యక్తులకు దూరంగా ఉండాలి. మనలాంటి విశాలమైన, వైవిధ్యభరితమైన సమాజంలో ఒక భిన్నమైన వాతావరణం ఏర్పడటానికి సమయం పడుతుంది. అయినప్పటికీ, దేశం మరియు ప్రపంచం బాగుండాలని నిజంగా కోరుకునే వారందరూ ఓపికతో తమ ప్రయత్నాలను కొనసాగించాలి.తమను తాము మెరుగుపరుచుకుంటూనే, సమాజాన్ని కూడా ఉత్తమ దిశలో తీర్చిదిద్దేందుకు కృషి చేయాలి.

 

సమాజంలోని వ్యక్తులతో సాధారణ పౌరుల నుండి ప్రభుత్వ మరియు పరిపాలనా అధికారుల వరకు వ్యవహరించేటప్పుడు, మన ప్రవర్తన మర్యాదపూర్వకంగా ఉండటమే కాకుండా, ఒక రకమైన ఆత్మీయతను ప్రతిబింబించేలా చూసుకోవడం చాలా ముఖ్యం. ముఖ్యంగా, సమాజంలో ఏదైనా నిర్దిష్ట ప్రచారాన్ని లేదా విధానాన్ని అమలు చేయాలనుకున్నప్పుడు, తోటి పౌరుల పట్ల గౌరవంతో, తగిన మర్యాదతో వ్యవహరించడం ఎంతో అవసరం.కొన్ని అవాంఛనీయ లేదా ఊహించని సంఘటనలను వాటితో సంఘ్‌కు ఎటువంటి సంబంధం లేకపోయినా, వాటిని సంఘ్‌ సమర్థించకపోయినా ఉదహరిస్తూ, సంఘ్‌ యొక్క సదుద్దేశాన్ని లేదా దాని లక్ష్యాల నిజాయితీని శంకించే ప్రయత్నాలు అప్పుడప్పుడు జరుగుతుంటాయి. సంఘ్‌ కార్యకలాపాలకు నిస్వార్థమైన ప్రేమ, శుద్ధ సాత్విక ప్రేమ.సంఘం యొక్క కార్యకలాపాలు దాని స్వయంసేవకుల అంకితభావం మరియు నిష్ఠాయుతమైన సేవల ద్వారా కొనసాగుతున్నాయి. సంఘం తన కోసం ఏమీ ఆశించదు. ఒక మూల సత్యాన్ని మార్గదర్శిగా చేసుకుని, గాఢమైన విశ్వాసం మరియు దృఢ నిశ్చయంతో కూడిన స్వయంసేవకులు, తమ లక్ష్యాన్ని సాధించే వరకు తమ ప్రయత్నాలను కొనసాగిస్తూ వుంటారు.

 

మీ అందరికీ ఇప్పటికే బాగా అర్థమైన విషయాలను నేను పునరుద్ఘాటిస్తున్నాను. ఎందుకంటే ప్రస్తుత వాతావరణం వివేకవంతులను సైతం కలవరపెట్టేలా వుంది. నిజానికి అలాంటి వాతావరణాన్ని ఉద్దేశపూర్వకంగానే సృష్టిస్తున్నారు. కేవలం భారతదేశంలోనే కాకుండా, ప్రపంచవ్యాప్తంగా మంచి, శుభప్రదమైన, సాంస్కృతిక మరియు మానవ విలువలతో కూడిన వాటన్నింటినీ కూల్చివేసి, తుడిచిపెట్టాలనే దుష్ట సంకల్పంతో పశ్చిమ దేశాల నుండి ఒక తుఫాను చెలరేగింది. ప్రపంచంలోని 'అభివృద్ధి చెందిన' దేశాలుగా పిలవబడేవి కూడా దీని ముందు దిక్కుతోచని స్థితిలో, నిస్సహాయంగా మిగిలిపోయాయి.అయితే, గత కొన్ని దశాబ్దాలుగా, భారత్ తన అంతర్గత శక్తి మరియు సరైన విధానాల ద్వారా ప్రపంచ వేదికపై తనకంటూ ఒక ప్రత్యేక స్థానాన్ని ఏర్పరచుకుంది. సమాజం యొక్క సమిష్టి కృషి, పటిష్టమైన విధానాలు, బలమైన నాయకత్వం, గాఢమైన దేశభక్తి మరియు ప్రపంచ బాధ్యతల పట్ల పెరిగిన అవగాహన వంటి అంశాల ప్రేరణతో, భారత్ అన్ని రంగాలలోనూ విజయాలను సాధిస్తోంది.భారతదేశం సాధిస్తున్న ఇటువంటి పురోగతి, ప్రపంచవ్యాప్తంగా వివిధ దేశాల్లో అశాంతిని ప్రేరేపించి, తమ స్వార్థ ప్రయోజనాలను నెరవేర్చుకోవడానికి తమ ఎజెండాలను ముందుకు తీసుకెళ్లగల తమ కీలుబొమ్మలను ఆయా దేశాల్లో ప్రతిష్టించాలని చూసే శక్తుల పథకాలకు ముగింపు పలుకుతుంది.ఈ దుష్ట శక్తులకు ఈ వాస్తవం బాగా తెలుసు. అందుకే, భారత్ వారికి అత్యంత బలమైన మరియు నిర్ణయాత్మకమైన ప్రత్యర్థిగా వారి ప్రధాన లక్ష్యంగా నిలుస్తోంది. వారు భారత్‌ను, హిందూ నాగరికతను, మరియు సంఘ్‌ను నిర్వీర్యం చేసేందుకు ప్రణాళికలు రచిస్తూ, వాటిని అమలు చేస్తున్నారు. ఈ ప్రయత్నంలో, వారికి తమలాగే స్వార్థపూరితమైన రాజకీయ ఆశయాలు కలిగి, వివేకరహితంగా వ్యవహరించే వ్యక్తులు మిత్రులుగా దొరుకుతున్నారు.దీనికి ఒక కారణం, కొంతమంది ఆశయాలు కలిగిన నాయకుల ప్రమేయం ఉండటమే. మనలాంటి విస్తారమైన సమాజంలో సమస్యలు ఉండటం సహజం, అలాగే వ్యవస్థలో అనేక లోపాలు కూడా ఉండవచ్చు. ఇటువంటి పరిస్థితుల్లో, కొన్ని ఉద్యమాలు పుట్టుకురావడం సహజమే. అయితే, అటువంటి ఉద్యమాలు సమస్యలకు పరిష్కారాలను చూపే దిశగా ఉండాలి.

 

 

 

ఆందోళనలు చేసే వ్యక్తులు సామాజిక సమూహం కావొచ్చు, లేదా శాంతిభద్రతలను కాపాడేందుకు చర్యలు తీసుకునే ప్రభుత్వ అధికారులు, పాలనా యంత్రాంగం లేదా రాజకీయ నాయకులు కావచ్చు ఎవరైనా సరే, తమ చర్యల వల్ల మన సమైక్య సమాజంలో ఎటువంటి కలహాలు, శత్రుత్వం, అసహనం, చేదు భావాలు లేదా విభజనలు తలెత్తకుండా చూసుకోవాలి. ఉద్వేగాలు తీవ్రస్థాయిలో ఉన్నప్పుడు కూడా, మన ప్రవర్తన రాజ్యాంగం మరియు చట్టాల పరిధిలోనే ఉండాలి; అంతేకాకుండా, నాగరికమైన, గౌరవప్రదమైన మరియు మర్యాదపూర్వకమైన ప్రవర్తనా ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా ఉండాలి.ఓట్ల ఆశ, చౌకబారు ప్రజాదరణ లేదా రాజకీయ ప్రయోజనాల వంటి అంశాలు మన విచక్షణను, సదుద్దేశాన్ని అధిగమించకుండా చూసుకోవాలి.

 

 

సమాజంలోని సమస్యలన్నింటినీ కేవలం ప్రభుత్వం మాత్రమే పరిష్కరించగలదని అనుకోవడం సరికాదు; అలాగే, కేవలం ఉద్యమాల ద్వారానే సమస్యలు పరిష్కారమవుతాయని భావించడం కూడా నిజం కాదు. సమాజం క్రియాశీలకంగా పాల్గొనడం ద్వారా ప్రజల మధ్య జరిగే చర్చల ద్వారా కూడా సమస్యలకు పరిష్కారాలు లభించవచ్చు.సంఘ స్వయంసేవకులు సమాజంలో ఇటువంటి సామాజిక కార్యక్రమాలను నెలకొల్పడానికి కృషి చేస్తున్నారు. ఈ ప్రయత్నాల ద్వారా స్వయంసేవకులు పొందిన అనుభవం ముఖ్యంగా గ్రామీణ పాఠశాలల విషయంలో ఎంతో ప్రోత్సాహకరంగా ఉంది. 21 రాష్ట్రాల్లోని 210 జిల్లాల్లో సుమారు 1,296 పాఠశాలలను పరిశీలించగా, స్వయంసేవకుల మద్దతుతో పాటు గ్రామస్థుల క్రియాశీల భాగస్వామ్యం ఉన్న చోట విద్యార్థుల హాజరు, అభ్యాస స్థాయిలు మరియు తల్లిదండ్రుల భాగస్వామ్యంలో మెరుగుదల కనిపించింది.ఈ సమాజం విద్యాపరమైన మద్దతు మరియు ప్రాథమిక మౌలిక సదుపాయాల కల్పనలోనే కాకుండా, క్రీడలు, సాంస్కృతిక మరియు విలువలతో కూడిన కార్యకలాపాలలో కూడా తనవంతు సహకారాన్ని అందించింది. గ్రామస్థుల సమిష్టి కృషితో, ఇలాంటి వేలాది గ్రామాల్లో సమగ్ర అభివృద్ధికి సంబంధించిన కార్యక్రమాలు ప్రస్తుతం కొనసాగుతున్నాయి.

 

 

 

దేశ వ్యాప్తంగా స్వయంసేవకుల ద్వారా నిర్వహించబడే అన్ని సేవా కార్యక్రమాల వెనుక వున్న ప్రధాన లక్ష్యం ఏమిటంటే దేశప్రజలలో ఆత్మగౌరవాన్ని, స్వావలంబనను, మరియు జాతీయ జీవనంలో చురుకుగా పాల్గొనే స్ఫూర్తిని పెంపొందించడం; అలాగే, ఈ ఆదర్శాలను వాస్తవ రూపంలోకి తీసుకువచ్చేందుకు అవసరమైన శక్తిని, సామర్థ్యాన్ని వారు పొందేలా చూడటం.

 

 

ఈ ప్రయత్నాల వెనుక, మన సమాజం మరియు దేశం సజావుగా సాగేలా చూడటంలో మనకు కూడా బాధ్యత ఉందనే భావన ఉంది.ఎందుకంటే ఈ దేశం, ఈ సమాజం మనది ఈ 'మనది' అనే భావనే అన్ని కార్యకలాపాలకు చోదక శక్తిగా పనిచేస్తుంది. ఆదర్శవంతంగా చెప్పాలంటే, ఏ ఉద్యమమైనా ఇటువంటి స్ఫూర్తితోనే కొనసాగాలి. అయితే, ఒక ఉద్యమం అటువంటి భావనతో కాకుండా, కేవలం రాజకీయ సాధనంగా మారి, ఒక నిర్దిష్ట వ్యక్తి, సమూహం లేదా సిద్ధాంతం పట్ల శత్రుత్వంతో లేదా ద్వేషంతో నడిచేటప్పుడు అది భారతదేశాన్ని అణచివేయాలని చూసే శక్తులకు ఒక అవకాశంగా మారుతుంది. మత విభేదాలను మరింత లోతుగా మార్చి, వ్యక్తిగత శత్రుత్వాలను సృష్టించడం, వివిధ అంశాలపై బాధితులం అన్న భావనలను పెంపొందించడం, దేశ వ్యవస్థలపై నమ్మకాన్ని దెబ్బతీయడం, అలాగే కలహాలు, తీవ్ర అసంతృప్తి, అసంతృప్తి, పరాయీకరణ, అస్తవ్యస్తత మరియు గందరగోళంతో కూడిన వాతావరణాన్ని నెలకొల్పడం..ఇదే వీరి పనితీరు.భారతదేశాన్ని అణచి ఉంచాలని చూసే ప్రపంచ శక్తులు కూడా, కొన్ని సందర్భాల్లో ఈ విషయంలో తమదైన ఆటలను ఆడుతుంటాయి. శ్రీమతి ఆశా భోంస్లే పాడిన ఒక పాత మరాఠీ పాటలోని చివరి పంక్తులు నాకు గుర్తుకొస్తున్నాయి.

 

 

మన పరస్పర సద్భావనను కాపాడుకోవడం ఎంతో అవసరం; విభజనను ప్రేరేపించే ధోరణులు సృష్టించే కలహాలకు మనం బలికాకుండా జాగ్రత్త వహించాలి. అప్రమత్తంగా ఉంటూ, ఎటువంటి రెచ్చగొట్టే చర్యలకు లేదా ప్రభావాలకు లోనుకాకుండా, భారతదేశాన్ని తిరిగి 'విశ్వగురువు' స్థానానికి చేర్చాలనే మన ఆకాంక్షను, లక్ష్యాన్ని నిరంతరం దృష్టిలో ఉంచుకుని మన ప్రయాణాన్ని కొనసాగించాలి.బంధుత్వ భావన, క్రమశిక్షణ మరియు జాతీయ లక్ష్యం పట్ల నిబద్ధతతో దృఢంగా ముడిపడి ఉన్న సమాజం ఐక్యతను సాధిస్తుంది, అలాగే అజేయమైన శక్తిని పొందుతుంది.ప్రాచీన కాలంలో మన సమాజం అస్తిత్వ ఐక్యత సత్యాన్ని గ్రహించిందని, మరియు ఈ ఐక్యత అనుభవాన్ని ఎప్పటికప్పుడు ప్రపంచానికి అందించడానికే, ప్రతి ఒక్కరినీ స్వీకరించి, గౌరవించి, ఎదురుచూసే మన బహుముఖ కానీ ఏకరీతి జీవితమే మనదని సంఘ్ విశ్వసిస్తుంది.ఈ సత్యాన్ని ఎప్పటికప్పుడు ప్రపంచంతో పంచుకోవాలనే ఉద్దేశంతో, మన సమాజం వైవిధ్యభరితమైన రూపాలతో జీవించినప్పటికీ, మూలంలో ఏకత్వాన్ని కలిగి ఉంది; అందరినీ అంగీకరించడం, గౌరవించడం మరియు సత్కరించడం దీని ప్రత్యేకత.

 

 

మన సమాజ ఐక్యత అనే ఈ కీలక లక్ష్యాన్ని మనం ఎల్లప్పుడూ అగ్రస్థానంలో ఉంచినప్పుడల్లా, మనం విజయం సాధించాం. హిందువులను ముస్లింల నుండి వేరు చేసే ఉద్దేశంతో లార్డ్ కర్జన్ బెంగాల్‌ను విభజించాలని ప్రయత్నించినప్పుడు, ఒకే భూభాగాన్ని, ఒకే సమాజాన్ని మతపరమైన ప్రాతిపదికన విభజించడాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ సమాజం దృఢంగా నిలబడింది; దీని ఫలితంగా, విభజన ప్రతిపాదనను వెనక్కి తీసుకున్నారు.ఆ సమయంలో 'వందేమాతరం' అటువంటి ఐక్యతకు, దేశభక్తికి ప్రతీకగా ఆవిర్భవించింది. విభజన ప్రయత్నం ఓడిపోయింది. మరి 1947లో ఇది ఎందుకు జరగలేదు? మనం 'భిన్నమైన' వ్యక్తులం కాబట్టి విడిపోవాలని, లేదా మన రూపాలు వేరుగా ఉన్నాయి కాబట్టి మనం సహజంగానే వేర్వేరు అని నమ్మే భావనతో మనల్ని విభజించి, మన మధ్య వైషమ్యాలను కొనసాగించాలని కోరుకున్న వారినే మన మనస్సుల్లో వుంచేశారు.సాముదాయక, తీవ్రవాద భావజాలాల ప్రభావంతో, మనం భిన్నంగా కనిపిస్తున్నామన్న కారణంతో—వాస్తవానికి మనం ఒక్కటి కాదని, విభిన్నమైన మరియు వేర్వేరు వ్యక్తులమని నమ్మే పరిస్థితికి చేరుకున్నాం. వేర్పాటువాదం పట్ల వ్యామోహం, రాజకీయ ఆధిపత్యం కోసం ఆరాటం, మరియు స్వార్థ ప్రయోజనాల సాధన వంటి అంశాలు కలిసి, మనల్ని ఏకం చేసి ఉంచిన పునాదులనే క్రమంగా తొలగించేలా చేశాయి. దీనికి తోడు, బుజ్జగింపు ధోరణి ఈ విభజనవాద దృక్పథాన్ని మరింతగా పెంచి, మనల్ని పూర్తిగా విడదీయడానికి కారణమైంది. దేశ విభజన కూడా జరిగిపోయింది. విభజన ద్వారా అంతా మంచే జరుగుతుందన్న ఆశ చూపించి, విభజనవాద ఆట ఆడారు. దీంతో సుఖ శాంతులు లభించకపోగా, పైగా.. మన సరిహద్దుల వెంబడి, దేశంలో నిరంతర అశాంతి, పరస్పర అపనమ్మకం, అభద్రతా భావం, మరియు అత్యంత అల్పమైన కారణాల వల్ల రేకెత్తే నిరంతర సంఘర్షణలతో మనం మిగిలిపోయాము.బెంగాల్‌ను విభజించాలనే విచ్ఛిన్నకర కుట్రను ఓడించిన 'వందేమాతరం', నేటికీ ఐక్యతను ప్రేరేపించడంలో అంతే శక్తివంతంగా ఉంది. ఇది మన జాతీయ గీతం. దీనిని ఆత్మగౌరవంతో, నిండుగా, గంభీరమైన స్వరంతో, ఎటువంటి సంకోచం లేదా అభ్యంతరం లేకుండా, పూర్తిగా పాడాలి.భారత మాత పట్ల భక్తి, మన ఉమ్మడి భారతీయ పూర్వీకుల జీవితాల పట్ల గర్వపడటం మరియు వారిని ఆదర్శంగా తీసుకోవడం, అలాగే మన ప్రాచీన భారతీయ సంస్కృతిలో అంతర్లీనంగా ఉన్న విశ్వమానవ విలువలకనుగుణంగా మన జీవితాలను మలచుకోవడం ఇవే మనందరినీ ఎల్లప్పుడూ ఐక్యంగా ఉంచిన అంశాలు.ఈ పునాదులు మతం, ప్రాంతం, భాష మరియు కులం వంటి వివిధ వైవిధ్యాలకు అతీతమైనవి మరియు వాటికి ఏ విధంగానూ వ్యతిరేకమైనవి కావు. వాటితో నిరంతరం మమేకమవడం ద్వారా వాటిని అర్థం చేసుకుని, స్వీకరించడం ద్వారా మనం మన ఐక్యతను బలోపేతం చేయడమే కాకుండా, ప్రతి వ్యక్తి యొక్క విశిష్ట గుర్తింపును కూడా పటిష్టం చేస్తాము.మన సంకుచిత అస్తిత్వాలకు ముప్పు వాటిల్లుతుందనే భయంతోనైనా, లేదా సొంత అహంకారంతో భ్రమకు లోనవ్వడం వల్లనైనా మన ​​ఐక్యతకు పునాదులుగా ఉన్న అంశాలను వదిలేయడం ద్వారా, పదేపదే ఒకే రకమైన పొరపాట్లు చేసే తప్పును మనం చేయకూడదు.

 

మనం మన అల్పమైన అహంకారాన్ని, మన సొంత లేదా ఇతరుల ఆరాధనా పద్ధతుల పట్ల మనం కలిగి ఉన్న భ్రమలను, అలాగే వైవిధ్యాన్ని విభజనగా చూసే ధోరణిని విడిచిపెట్టాలి. మనందరినీ ఏకం చేసే మూడు సూత్రాలను భారతదేశం పట్ల భక్తి, మన పూర్వీకుల పట్ల గర్వం, మరియు భారతీయ సంస్కృతి అంగీకరిస్తూ, దేశం కోసం జీవించే మార్గంలో పయనించడానికి మనం దృఢసంకల్పం పూనాలి.

 

 

 

భారతదేశ చట్టపరమైన బాధ్యతలు,ప్రపంచాన్ని నేడు అస్థిరంగా, భయాందోళనలతో వదిలివేస్తున్న సమస్యలకు మూల కారణం, జీవితం పట్ల మనకున్న అసంపూర్ణ దృక్పథమే; లేకపోతే, పురుషార్థం విషయంలో మనం మిగతా ప్రపంచం నుండి ఖచ్చితంగా ఎంతో నేర్చుకోగలం. అటువంటి అంతర్దృష్టులను పొందుతున్నప్పుడు, మనం మన జాతీయ గుర్తింపు యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని గ్రహించి, దానిని స్వీకరించి, మన ఐక్యతను, మన శీల గుణాన్ని గౌరవించి, సామూహిక, ఉద్దేశ్యపూర్వక కార్యాచరణకు మనల్ని మనం అంకితం చేసుకోవడం అత్యవసరం.మనం అటువంటి భారతదేశాన్ని నిర్మించాలి; ఇది 'ధర్మం' అనే సారాంశం ద్వారా అభివృద్ధి మార్గాన్ని నిజంగా సమగ్రమైనదిగా మార్చుతూ, ప్రపంచానికి సుఖశాంతుల వైపు ఒక కొత్త మార్గాన్ని చూపగలగాలి.మనం జీవితంలో ఏ పని చేసినా, అది అత్యుత్తమ ప్రమాణాలతో కూడి ఉండాలి; ఇదే మనం పాటించాల్సిన నిబద్ధత. భారతదేశపు అత్యున్నత వైభవం మరియు 'విశ్వగురువు'గా దాని పాత్ర, మనలో ప్రతి ఒక్కరి అంకితభావంతో కూడిన కృషి ద్వారానే సాకారమవుతాయి.దీనికి వేరే ప్రత్యామ్నాయం, షార్ట్ కట్ లేదు. తమ దైనందిన వ్యక్తిగత, కుటుంబ, సామాజిక మరియు వృత్తిపరమైన జీవితాల్లో చిన్న చిన్న సత్కార్యాలను అలవర్చుకోవడం ద్వారా, అత్యంత సాధారణ వ్యక్తి కూడా తన బాధ్యతలను నెరవేర్చగలడు. 'పంచ పరివర్తన' వంటి కార్యక్రమాల ద్వారా స్వయంసేవకులు వ్యక్తులకు మార్గనిర్దేశం చేస్తూ, వారిని దేశసేవ మరియు భక్తి మార్గంలో అడుగు అడుగునా ముందుకు నడిపిస్తారు.

శతాబ్ది ఉత్సవ సంవత్సరానికి సంబంధించిన కార్యక్రమాలను, లక్ష్యాలను పూర్తి చేసుకున్న తర్వాత, సమాజంలో ఒక వ్యవస్థీకృత, పురుషార్థప్రదమైన, విజయవంతమైన శక్తిని నిర్మించే దిశగా సంఘం అడుగులు వేస్తుంది.

 

 

(కేశవుడు మనకు చూపిన ధ్యేయ లక్ష్యాన్ని మనం సాకారం చేసుకోవాలి. మన జీవితాలన్ని మన జీవితాలన్నింటినీ దాని సాధనకే అంకితం చేద్దాం. అప్పుడే 'మాత' నిజంగా సంతృప్తి చెందుతుంది, ప్రపంచవ్యాప్తంగా మనకు గౌరవం లభిస్తుంది. అసంఖ్యాక అడుగులు ముందుకు సాగుతున్నాయి; కేవలం ఈ ఒక్క దృఢ సంకల్పంతో మన లక్ష్యం వైపు సాగే మార్గంలో నిరంతరం ముందుకు, మరింత ముందుకు అడుగులు పడుతున్నాయి)