అమృతం లాంటి మన ప్రాచీన ఆహారమే... మధుమేహానికి దివ్యౌషధం!

 

 

ప్రపంచవ్యాప్తంగా నేడు ప్రతి ఇంటిలోనూ వినిపిస్తున్న అత్యంత సాధారణ పదం 'డయాబెటిస్' లేదా మధుమేహం. చిన్న వయసులోనే పిల్లలు సైతం ఈ సమస్య బారిన పడుతున్నారు. కానీ, సరిగ్గా కొన్ని దశాబ్దాల వెనక్కి తిరిగి చూస్తే... మన తాతలు, ముత్తాతల కాలంలో ఈ మాటే ఉండేది కాదు. కాయకష్టం చేసేవారు, వందేళ్లయినా చెక్కుచెదరకుండా గట్టిగా, ఆరోగ్యంగా బతికేవారు. అసలు పూర్వకాలంలో మనకు డయాబెటిస్ ఎందుకు వచ్చేది కాదు? మన ప్రాచీన భారతీయ ఆహారపు అలవాట్లలో ఉన్న ఆ అద్భుతమైన రహస్యం ఏమిటి? నేటి ఆధునిక జీవితంలో మధుమేహం రాకుండా మన పూర్వపు ఆహారపు పద్ధతులను ఎలా ఆచరించాలి? ఒకవేళ ఇప్పటికే మధుమేహం బారిన పడితే మన సాంప్రదాయ ఆహారంతో దానిని ఎలా అణచివేయవచ్చు? అనే విషయాలపై ప్రత్యేక దృష్టి సారిద్దాం.

 

నేడు భారతదేశం ప్రపంచంలోనే డయాబెటిస్ క్యాపిటల్గా మారుతోందనేది వాస్తవం. గత కొన్ని దశాబ్దాలతో పోలిస్తే, మన దేశంలో మధుమేహ బాధితుల సంఖ్య అపారంగా పెరిగిపోయింది. ఇండియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ మెడికల్ రీసెర్చ్ మరియు మద్రాస్ డయాబెటిస్ రీసెర్చ్ ఫౌండేషన్ సంయుక్తంగా నిర్వహించిన ఒక సమగ్ర జాతీయ సర్వే ప్రకారం, భారతదేశంలో దాదాపు పదకొండు శాతానికి పైగా ప్రజలు పూర్తిస్థాయిలో డయాబెటిస్ బారిన పడ్డారు. దీనితో పాటు, మరో పదిహేను శాతానికి పైగా ప్రజలు ప్రీ-డయాబెటిస్ దశలో ఉన్నారు. అంటే వీరికి భవిష్యత్తులో డయాబెటిస్ వచ్చే ప్రమాదం అత్యంత ఎక్కువగా ఉంది. ఈ లెక్కన చూస్తే, దేశంలోని ప్రతి నలుగురిలో ఒకరు మధుమేహం లేదా దాని ముప్పును ఎదుర్కొంటున్నవారే కావడం గమనార్హం.

 

ఒకప్పుడు డయాబెటిస్ అనేది కేవలం నగరాల్లో నివసించే సంపన్నుల వ్యాధిగా భావించేవారు. కానీ నేడు ఆ పరిస్థితి పూర్తిగా మారిపోయింది. పట్టణ ప్రాంతాల్లో ఈ వ్యాధి బాధితులు భారీ సంఖ్యలో ఉండగా, గ్రామాల్లో కూడా దీని వ్యాప్తి వేగంగా పెరుగుతోంది. గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో కూడా సాంప్రదాయ వ్యవసాయ పనులు తగ్గిపోయి, శారీరక శ్రమ కరువవడం, తెల్లన్నం వాడకం విపరీతంగా పెరగడం ఇందుకు ప్రధాన కారణాలు. మరో ఆందోళనకరమైన విషయం ఏమిటంటే, ఒకప్పుడు యాభై ఏళ్ల వయసులో కనిపించే టైప్-2 డయాబెటిస్, నేడు ముప్పై ఏళ్ల లోపు యువతలో, చివరకు టీనేజర్లలో కూడా విపరీతంగా కనిపిస్తోంది. ఒత్తిడితో కూడిన ఆధునిక జీవనశైలి, రాత్రి వేళల్లో నిద్రలేకపోవడం, శారీరక వ్యాయామం పూర్తిగా కరువవడం, జంక్ ఫుడ్స్ మరియు కూల్ డ్రింక్స్ అతిగా తీసుకోవడం వల్ల ప్యాంక్రియాస్ ఉత్పత్తి చేసే ఇన్సులిన్ ప్రభావం కోల్పోతోంది.

 

పూర్వకాలంలో మన వంటగది ఒక ఫార్మసీ లాంటిది. అక్కడ తెల్లని రిఫైన్డ్ మైదా లేదు, ప్యాకెట్లలో వచ్చే ప్రాసెస్డ్ ఫుడ్స్ అసలే లేవు. ఒకప్పుడు మన ప్రధాన ఆహారం రాగులు, సజ్జలు, జొన్నలు, కొర్రలు, అరికలు వంటి సిరిధాన్యాలు. వీటిలో పీచు పదార్థం పుష్కలంగా ఉండటం వల్ల, ఇవి రక్తంలోకి గ్లూకోజ్‌ను చాలా నెమ్మదిగా విడుదల చేస్తాయి. దీనివల్ల రక్తంలో చక్కెర స్థాయిలు ఒక్కసారిగా పెరిగే అవకాశమే ఉండేది కాదు. నూకలు తీయని, పాలిష్ చేయని ముడి బియ్యం వాడకం వల్ల శరీరానికి కావలసిన విటమిన్ బి మరియు ఖనిజాలు పుష్కలంగా అందేవి. ప్యాకెట్ రిఫైన్డ్ ఆయిల్స్ కాకుండా, వేరుశెనగ, నువ్వుల గానుగ నూనెలు మరియు స్వచ్ఛమైన ఆవు నెయ్యిని వాడటం వల్ల శరీరానికి మంచి కొవ్వులు అంది మెటబాలిజం మెరుగ్గా ఉండేది.

 

మన పూర్వీకులు తీసుకున్న ఆహారంలో గ్లైసెమిక్ ఇండెక్స్ చాలా తక్కువగా ఉండేది. వారు తిన్న ప్రతి పదార్థం జీర్ణమవడానికి ఎక్కువ సమయం పట్టేది, శక్తి నెమ్మదిగా విడుదలయ్యేది. దానితో పాటు శారీరక శ్రమ విపరీతంగా ఉండేది. పొలాల్లో పనిచేయడం, నడక సాగించడం వల్ల తిన్న ఆహారం పూర్తిగా శక్తిగా మారుతుండేది తప్ప కొవ్వుగా లేదా షుగర్‌గా పేరుకుపోయే అవకాశం ఉండేది కాదు. మన సాంప్రదాయ వంటలలో ఉపయోగించే మెంతులు, పసుపు, అల్లం, వెల్లుల్లి, దాల్చినచెక్క వంటి దినుసులు రక్తంలో గ్లూకోజ్ స్థాయిలను సహజసిద్ధంగా నియంత్రించేవి.

నేడు మధుమేహం రాకుండా ఉండాలన్నా, వచ్చిన అంకుశాన్ని అణచివేయాలన్నా మనం మళ్లీ మన వేర్ల వద్దకు, అంటే మన ప్రాచీన వంటగదికి వెళ్లాల్సిందే. మైదా, తెల్లటి చక్కెర్లకు బదులుగా తాటి బెల్లం, తాటి కండచక్కెర లేదా స్వచ్ఛమైన తేనెను మితంగా వాడాలి. అన్నం విషయంలో పాలిష్ చేసిన బియ్యానికి బదులు దంపుడు బియ్యం లేదా మల్టీగ్రెయిన్ ఆహారాన్ని ఎంచుకోవాలి. రోజువారీ ఆహారంలో రాగి జావ, జొన్న రొట్టెలు, సజ్జ అన్నం వంటివి తరచుగా ఉండేలా చూసుకోవాలి. వీటికి సంబంధించిన పిండి పదార్థాలు ఇన్సులిన్ నిరోధకతను సమర్థవంతంగా అడ్డుకుంటాయి. ప్రతిరోజూ ఉదయం మెంతులు నానబెట్టిన నీరు తాగడం, వంటలలో వెల్లుల్లి, పసుపు, కరివేపాకులను విరివిగా వాడడం వల్ల ప్యాంక్రియాస్ పనితీరు మెరుగవుతుంది.

ఒకసారి మధుమేహం సోకిందంటే జీవితాంతం మందులపైనే ఆధారపడవలసి వస్తుంది అనే అపోహను వీడాలి. మన ఆహార నియమాలను మార్చుకోవడం ద్వారా షుగర్‌ను పూర్తిగా అదుపులో ఉంచుకోవచ్చు. పిండి పదార్థాలను తగ్గించి, కూరగాయలు, ఆకుకూరలు, సలాడ్లను ఎక్కువగా తీసుకోవాలి. భోజనంలో అన్నం పరిమాణాన్ని తగ్గించి, పప్పు ధాన్యాలు మరియు కాయకూరల మోతాదును పెంచాలి. చేదు పదార్థాలు రక్తంలోని గ్లూకోజ్ స్థాయిలను కరిగించడంలో అద్భుతంగా పనిచేస్తాయి. కాకరకాయ రసం లేదా కూర, అలాగే మెంతులు మధుమేహ రోగులకు అమృతం వంటివి. రాత్రి పూట తేలికపాటి ఆహారాన్ని సూర్యాస్తమయం లోపు తీసుకోవడం ఉత్తమం. భోజనం చేసిన వెంటనే కూర్చోకుండా, కనీసం అరగంట పాటు నెమ్మదిగా నడవడం వల్ల తిన్న వెంటనే షుగర్ లెవెల్స్ పెరగకుండా ఉంటాయి.

డయాబెటిస్ అనేది కేవలం ఒక వ్యాధి కాదు, అది మన జీవనశైలిలో వచ్చిన లోపం వల్ల శరీరం ఇస్తున్న హెచ్చరిక మాత్రమే. విదేశీ ఫాస్ట్ ఫుడ్ సంస్కృతిని వదిలి, మన నానమ్మల కాలం నాటి సామాన్య, స్వచ్ఛమైన, పీచు పదార్థాలతో కూడిన ఆహారాన్ని మళ్లీ మన దైనందిన జీవితంలోకి తెచ్చుకుందాం. అమృతం లాంటి మన ప్రాచీన ఆహారపు అలవాట్లతో మధుమేహాన్ని తరిమికొట్టి, సంపూర్ణ ఆరోగ్యంతో కూడిన బలమైన జీవితాన్ని సొంతం చేసుకుందాం!